How do I make you feel?

How do you feel      sydney-rae-geM5lzDj4Iw-unsplash.jpg

How do I make you feel? 

Waardevol

Maya Angelou zei ooit: mensen onthouden niet wat je zegt of wat je doet. Ze onthouden hoe je ze hebt laten voelen. Oh, dat resoneert bij mij: als ik dit hoor denk ik onmiddellijk aan de mensen die impact op mij hebben gemaakt. Zoals bijvoorbeeld die leraar op de middelbare school die me altijd aanmoedigde met woorden zoals “jij komt er wel, jij kan alles aan”. En zo, nog voordat ik überhaupt aan mijn carrière was begonnen, was ik al ‘klaargezet voor succes’, met die ene opmerking! Dat deed die leraar goed!

Waardeloos

Maar er is ook een ander soort impact die ook blijft hangen: er is een restaurant waar ik nooit meer binnen kom, hoe aantrekkelijk ik het menu ook vind.  Ik zou daar laatst met mijn zus gaan lunchen. We mochten een tafeltje achterin uitzoeken nadat de tafel bij het raam waar we eigenlijk wilden gaan zitten gereserveerd bleek. Restaurant achterin he-le-maal leeg, en we gaan zitten. “nee niet daarzo, als je nou op mij gewacht had, had ik je al kunnen zeggen dat je daar niet mag zitten want dat is voor 4 personen” kregen we te horen toen we goed en wel ons hadden geïnstalleerd in die lege achterkamer van het restaurant. Je begrijpt, we zijn opgestaan en naar een ander restaurant gegaan, eentje die ons wel welkom heette, waar we ook wilden gaan zitten. Zij maakte dat we ons als waardevolle klanten voelden.

En wat doe ik eigenlijk?

Dit is slechts een enkel voorbeeld van hoe snel iemand je met al een kleine opmerking waardeloos kan laten voelen. Gelukkig weet je hoe je hier mee om kan gaan: als je de blog van 27 augustus hebt gelezen loop je weg en gebruik je de technieken die Marisa Peer hoe dit soort kritiek niet binnen te laten (zie blog Feedback is your friend –but what if it isn’t?).  Maar dit geldt natuurlijk twee kanten op. Hoe vaak neem ik de gelegenheid om iemand goed over zichzelf te laten voelen? Hoe vaak wijs ik op iemands waarde? Het is zo gemakkelijk voor me om commentaar te leveren op hoe het niet moet (met de politiek, met het managen van een bedrijf (waar ik werkte), met de erfpachtregeling van Amsterdam – om maar een paar zaken te noemen waar ik me soms heel uitgesproken over uit laat).

Mijn goede voornemens

Ik ga het eens omdraaien: ik ga elke ochtend beginnen met het bedenken wat er allemaal goed gaat. In mijn leven, met mijn vrienden, met mijn familie, met de politiek, met het bedrijfsleven, noem maar op. En ik daag mezelf uit om elke gelegenheid te gaan gebruiken om dit te verweven in de alledaagse gesprekken die ik zo over de dag voer. Ik weet zeker dat ik niet alleen een hoop mensen om me heen beter kan laten voelen, maar dat ik ook zelf heel wat beter door ga voelen! Win-win van heb ik jou daar. Doe je mee?

Elisabeth Bosma