Beginnen - voordat je er klaar voor bent...

Beginnen -voordat je er klaar voor bent….

Ja, maar hoe dan?

Wacht niet tot de omstandigheden perfect zijn om te beginnen, beginnen maken de omstandigheden perfect! Dit is wat A. Cohen altijd zegt. Tja, dus dat doe ik nu: beginnen zonder dat de omstandigheden perfect zijn. Door nu mijn eerste blog te schrijven. Een enorme stap voor mij, want ik heb nog nooit iets geschreven dat ik vrijwillig de wereld in zou willen sturen zodat iedereen dat dan kan lezen. Want waarom zou iemand iets lezen wat ik heb geschreven? Dat zou ik vroeger gedacht hebben. Maar gelukkig, wat ben ik veranderd. Ik heb veel te zeggen en te delen met de wereld! Beginnend met: het startproces! Wist je dat 'wachten op perfecte omstandigheden' het meest gebruikte excuus is om niet te beginnen? 

Je hebt vast weleens het volgende gehoord: "doeners doen, praters verzinnen excuses". Als je nu om je heen kijkt, lijkt het wel dat we in het tijdperk leven van praters, niet doeners. We zijn er door omringd - kijk maar even in het sociale media-circus; daar zie, lees, en hoor je veel praters. We maken er zelfs deel van uit - wanneer heb je voor het laatst iets gedaan zonder er niet eerst oeverloos over gesproken te hebben? Ja, de trieste waarheid is dat we allemaal zeer bekwame uitstellers zijn. Dit is een trieste conclusie, maar gelukkig is er een uitweg. Kijk maar naar mij. Ik heb geen van de omstandigheden goed geregeld (mijn website is nog niet klaar om blogs te posten; mijn Facebook-pagina is nog niet ingesteld voor mijn bedrijf; ik heb nog geen systeem opgezet om e-mailadressen te ontvangen van degenen die graag mijn volgende blogs willen volgen ..). En toch begin ik. Omdat ik door het schrijven van deze blog de reden heb om juist in beweging te komen om het voor elkaar te boksen. Om alle omstandigheden goed te krijgen voor het plaatsen van al mijn toekomstige blogs, om het met jullie allemaal te delen. Te beginnen met deze blog! En hoe doorbrak ik nou mijn gedachtegang "Ik ben nog niet klaar"?

Door mezelf gewoon te vertellen dat ik het lekker toch ga doen! Onze mind geeft ons altijd precies het gedrag en de gedachten terug waar we zelf om vragen (uit het boek 'Ik ben genoeg' van Marisa Peer). Dus als we onszelf vertellen dat we er niet klaar voor zijn, dat de omstandigheden niet ideaal zijn, geeft onze mind ons een honderd en één drogredeneringen terug die bewijzen dat we er inderdaad niet klaar voor zijn. Maar, en hier is het belangrijkste: als je tegen jezelf zegt: "Het kan me niet schelen dat ik er niet klaar voor ben, ik doe het lekker toch": dan voel je ineens dat er gewoon geen reden meer is om datgene uit te stellen waar je nog niet klaar voor bent. En ziedaar, je pakt op wat je al die tijd had uitgesteld. Zeg het hardop, zeg het trots en zeg het met overtuiging: "Het kan me niet schelen dat ik er niet klaar voor ben, ik doe het lekker toch!" Klinkt lekker opstandig, nietwaar? "Ik ga het lekker toch doen!" En de innerlijke rebel die we allemaal in ons hebben, wordt plotseling weer tot leven gewekt door deze stellige verklaring.  Steekt vol trost haar of zijn kop op. Plotseling wakker geschud weer, na een lange en diepe slaap. Hoogstwaarschijnlijk al in slaap gesust sinds je kindertijd. Maar nu is het tijd om die innerlijke rebel in je op te laten staan. Om deze op een voetstuk te zetten.  Om haar of hem weer in eer te herstellen. Om te genieten van haar/zijn bestaan! En als je dat doet, dan geeft je innerlijke rebel je er heel veel goede dingen voor terug. Koester je innerlijke rebel, want zeg nou eens eerlijk: wanneer heb jij voor het laatst echt iets avontuurlijks gedaan zonder dat je het jezelf eerst bijna uit het hoofd had gepraat?